Plaats nieuw bericht Plaats reactie Vorige onderwerp | Volgende onderwerp
Interaddict forum index » Onzin » Thijs en Danny do Amerika
Wouter
Addict

Bericht Geplaatst: 23 Sep 2008 22:35 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Thijs R. schreef:
Wel klein, maar niet bijzonder klein.


Vergeleken met jou is niks bijzonder klein Knipoog
_________________
Giggity Giggity Ow!!! Al-Right!!!
Lonja
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 23 Sep 2008 23:02 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Jah, als je 't zo gaat bekijken zijn de tieten van Amerikaanse meisjes ook wel altijd groot ja. Knipoog

Maar ik heb alles gelezen & bekeken & t lijkt me super! Ik zou zelf nooit naar Amerika hoeven, maar dit ontkracht mijn cliché-beeld van Amerikanen wel en het romantische plaatje lijkt wel realiteit.
Mijn romantische plaatje is dus dit, waarin een road-trip in de USA wordt bezongen met als specifieke handeling met surfers in Big Sur hangen, precies wat jullie doen dus:



Quote:

Road trippin' with my two favorite allies
Fully loaded we got snacks and supplies
It's time to leave this town
It's time to steal away
Let's go get lost
Anywhere in the U.S.A.

Chorus:
Let's go get lost
Let's go get lost
Blue you sit so pretty
West of the one
Sparkle light with yellow icing
Just a mirror for the sun
Just a mirror for the sun
Just a mirror for the sun

These Smiling eyes are just a mirror for

So much has come before those battles lost and won
This life is shining more forever in the sun
Now let us check our heads
And let us check the surf
Staying high and dry's
More trouble than it's worth
In the sun

Just a mirror for the sun
Just a mirror for the sun

These Smiling eyes are just a mirror for

In Big Sur we take some time to linger on
We three hunky dories got our snakefinger on
Now let us drink the stars
It's time to steal away
Let's go get lost
Right here in the U.S.A

Chorus
Let's go get lost
Let's go get lost
Blue you sit so pretty
West of the one
Sparkle light with yellow icing
Just a mirror for the sun
Just a mirror for the sun
Just a mirror for the sun
These smiling eyes are just a mirror for
These smiling eyes are just a mirror for
Your smiling eyes are just a mirror for
_________________
Spoorwegen bestaan bij de gratie van dwarsliggers
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 04:25 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Lieve Lonja, het cliche-beeld dat jij hebt van Amerikanen spatte bij mij jaren geleden al uiteen. Smiley

Bovendien zijn er nogal veel plaatsen in Amerika waar het vet is. 't Is een groot land he...

Nu white russians drinken in de jacuzzi met onze nieuwe vlam...
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Jan
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 05:01 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Meisje is erin gesjopt...het is een complot.

Thijs en Danny zitten opgesloten in een kamertje op het vliegveld, op verdenking van terrorisme. Deze verhalen en foto's worden verzonnen door een heel team met mensen om onze reacties te meten. Om erachter te komen wat hun werkelijke plannen waren in Amerika.

Dat jullie het niet zien....dit zijn toch geen realistische verhalen Smiley

Maar wel heel leuk om te lezen, pffieuwww ik ben ook jaloers hoor.
Bram
Site Admin

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 19:05 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Je zou de serie "Alias" eens moeten kijken jan Smiley
_________________
- "If Murphy's Law can go wrong, it will"
- "If you cannot convince them, confuse them."
- "If at first you don't succeed, redefine success."
Dennums
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 19:48 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Heel ver zit ie er misschien niet eens vanaf...Smiley

Thijs en ik staan op het punt de woestijn in te gaan dus wellicht krijgen jullie pas weer een update in Las Vegas...en als jullie niets meer horen dan zijn Thijs en ik trippend van de Peyote de woestijn ingetrokken om nooit meer gevonden te worden. Zelfs dan was het wellicht de moeite waard....

Vooralsnog alleen Los Angeles om te posten...

Los Angeles –
De weg naar LA was prachtig. Voor het eerst voldeed hij ook totaal aan het beeld wat ik van California had. Hitte, droogte en uitgestrekte dorheid. Erg cool maar vrij eindeloos.
We deden deze rit zelfs 2 uur korter over de weg. Na 5 uur kwamen we dan ook steady de stad binnen en bekroop ons direct het idee dat we effe moesten wennen aan de drukte en chaos van een grote stad...waren we maar in Big Sur gebleven!

Iedereen had ons vooraf min of meer gewaarschuwd voor deze stad. Niemand leek hem echt leuk te vinden. ‘It’s one big carbagebin..’. Zelf hadden we ook al bedacht dat als we iets zouden moeten skippen dat wellicht LA zou zijn.
Maar zo dichtbij een wereldstad en er niet eens een kijkje nemen slaat nergens op dus ook dit moest afgevinkt worden.

‘If you want to party...go to Hollywood!’ Dat is alles wat we hoorden dus dat deden we dan ook maar. Wel opmerkelijk dat we nu ook pas voor het eerst een hostel moesten fixen omdat de connecties op een dood spoor waren beland.
Damnit! Betalen om te slapen...we zijn verwend geraakt.. Gelukkig was er nog plek bij de eerste die we belden dus daar reden we maar heen.
Hij bleek echter midden op de Hollywood Blvd, de bekendste blvd in Hollywood. De gekte lachte ons toe en ik wist niet wat ik ervan moest maken. Leuk om langs de bekende theaters te rijden waar bijvoorbeeld de Oscars gehouden worden maar ik begon me toch af te vragen of ik er eigenlijk wel zin in had. Eerst een parkeerplek vinden en dan zien we wel verder.
Door de kortere heenrit was het nog vrij vroeg en dus nog de hele avond voor ons. Maar waar de hell parkeer je eigenlijk in zo’n drukte...is dat uberhaupt betaalbaar? In een logische spiraalbeweging begonnen we ons van het hostel af te bewegen in de hoop een parkeerplek tegen het lijf te lopen. No way dat dat ging lukken dus dan maar een parkeergarage. Thank you GPS!
‘No overnight parking’, ‘Full’, ‘Cars will be towed after 2’, was het enige wat we kregen. Man, dit is frusterend! ‘Ik had al het gevoel dat het lot ons in de steek ging laten op het moment dat we hier binnen reden!’ zei ik. Thijs was het met me eens.
Na ongeveer 2 uur zoeken en behoorlijk chagerijnig te zijn geworden waren we het er meer dan over eens om Hollywood te laten voor wat het was en naar Venice Beach te gaan. Veel rustiger en ook een hoop te doen naar het scheen.

Het hostel in Venice was in no-time gevonden en leek vrij oke. Wel hadden we al 3 uur drinking-time verloren op de avond die eigenlijk uit partyen hoorde te bestaan. Opfrissen en snel het centrum van Venice in.
Hier kwamen we echter al vrij snel tot de conclusie dat er eigenlijk geen reet aan was... California doesn’t know how to party! Na een paar bier in vrij suffe barren dus maar weer de taxi in om de andere kant van Venice te verkennen.
Op een totaal verlaten rotonde leek het Thijs een goed plan uit te stappen. Volgens het kaartje wat we gekregen hadden zou hier immers veel te doen moeten zijn...niet dus... In een straatje naar het strand zagen we wel iets wat op een bar leek...dan die maar.
Opzich bleken we hier erg veel geluk mee te hebben. Het was niet groot maar de muziek was goed en er werd gedansd. Al werd de helft van de dansvloer bezet door een pooltafel, wat dachten ze toen ze die daar neer zette...?
De drank was hier ipv 2,50 ineens wel 7,50 maar dat kon ons op dit moment effe gestolen worden.

Mijn oog was al meerdere malen gevallen op een klein meisje wat een beetje Mexicaans of Hawaiaans aandeed en erg lief lachte. Dus toen we buiten een peuk stonden te roken was ik blij ook haar daar te zien. Misschien durf ik zo wel iets tegen haar te zeggen...wellicht niet...

Gelukkig bleek dat niet nodig want zoals we vaker gemerkt hadden hebben veel mensen geen peuken en kwam zij naar ons toe om er een te bietsen. Ze nam zelfs genoegen met een halve. Ik had hem net weg gegooid dus Thijs bood haar zijn half opgerookte peuk aan...gentlemen die we zijn.
Later bleek via haar zus dat ze eigenlijk niet eens rookte maar af en toe een peuk ging bietsen om met mensen in kontakt te komen...smart move!
Het was niet alleen het mooiste meisje ooit, ze was ook nog bijzonder slim en grappig... Man, we’re in love! Het lot begon ons weer toe te lachen want toen we vertelden dat we nog langs Orange County wilden gaan moesten we ‘totally met haar ophooken’, ze woonde daar. Misschien konden we dus bij haar crashen....dit wordt awesome!

Nummers uitwisselen en verder dansen. Zij ging naar huis, wij werden dronken en waren gelukkig met deze loop van events. Zo kernnen we het en zo hoort het hier te zijn.

De rest van de anderhalve dag LA hebben we weinig meer gedaan dan het logische. Langs het strand van Venice Beach naar Santa Monica gelopen. Een weg die begint met hippies, bums en creatieve coolness en eindigt bij neptieten en rijkdom. Erg relaxte rit en ondertussen bij het drinken van een halve haan in snikhete zon bij een duitse bierstube nog aan tafel gezeten met een celebriterrr. Het bleek Jason Swartzman, bekend van movies like ‘I heart huchabees’ and ‘Dajeeling Limited’. Nice!

Santa Monica was suf, de busrit naar Beverly Hills nog suffer, Beverly Hills het allersuft dus terug in Venice besloten we maar weer naar dezelfde tent te gaan als de nacht ervoor. Deze bleek deze avond bijzonder suf en we waren blij dat we de volgende dag LA achter ons konden laten.

Cool dat we Rachel hebben ontmoet en ik voortaan ook kan zeggen dat ik in LA geweest ben. Verder dan dat was het niet de moeite waard.. Het park bij het Hollywoodsign was echter wel weer cool en vanaf nu zou het allemaal weer uphill zijn dachten we. Nog een klein stukje snelwegjungle overleven en dan wacht het strand van Newport, de golven van de Pacific en vrouwelijk gezelschap op ons...nice!
_________________
Happy Charter Club-member No 2
prins geert
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 19:59 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

man, jullie zijn aan het gaan; zelfs deze mindere episodes lezen als beat. Wanneer ben jij eigenlijk weer terug in nl baantjer? Kun je met een amerikaans accent gaan vertellen dat in de states alles beter is Smiley
_________________
"ik heb niks tegen bossche kinnetjes, één van mijn beste vrienden heeft er een!"
the television will not be revolutionized
prins geert
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 19:59 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

kankerirritantedubbelpost
_________________
"ik heb niks tegen bossche kinnetjes, één van mijn beste vrienden heeft er een!"
the television will not be revolutionized
Wouter
Addict

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 20:39 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Dennums schreef:
Erg relaxte rit en ondertussen bij het drinken van een halve haan in snikhete zon bij een duitse bierstube nog aan tafel gezeten met een celebriterrr. Het bleek Jason Swartzman, bekend van movies like ‘I heart huchabees’ and ‘Dajeeling Limited’. Nice!


Damn, jullie hebben gewoon uitgehangen met "Cool Ethan"! Smiley (check Slackers maar eens Knipoog)
_________________
Giggity Giggity Ow!!! Al-Right!!!
Marinho
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 24 Sep 2008 23:27 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Vet! Dus Jason Schwartzman zat aan één tafel met Thijs, zijn grootste lookalike? lachen Hamer
_________________
"Everyone knows that women are not equipped for golf or space travel. Space is a vacuum, not a place that needs to be vacuumed."
Floor
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 25 Sep 2008 12:55 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Hahaha, zie je wel Thijs! Ik ben niet de enige die dat zegt! lachen

Hebben jullie al besloten hoeveel geld jullie gaan uitgeven in Las Vegas? Smiley
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 28 Sep 2008 20:13 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Ons gokgeld is inmiddels opgegaan aan het ons laten wegslepen uit het midden van de woestijn. Helaas was het wildkamperen bij herhaling niet zo'n succes als voorheen... In de zoektocht naar een plekje hadden we ons goed diep ingegraven in het rulle zand van Arizona, terwijl de spinnen en schorpioenen om ons heenkrioelden.

Nu nog maar dagje aan een meer chillen dus. Morgen naar Vegas. (Zitten daar nu een paar kilometer vandaan...)

Zal onze avonturen in de eerste desertnacht wel even op m'n blog gooien...
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 28 Sep 2008 20:31 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

http://www.thijsroes.nl dus... En zometeen een verhaal van Danny..

(Tijdtechnisch beginnen de posts wat door elkaar te lopen. But who gives a fuck Smiley)
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Dennums
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 28 Sep 2008 20:42 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Geen tijd gehad om te doseren dus hier maar een heeeeeel lang verhaal van alles wat in me opkwam in de schamele tijd die ik had om mijn laptop te gebruiken.

En ohja Geert: ik ben vrijdag 3 oktober weer thuis dus kan het weekend meteen door in Nederland! Smiley

Sorry voor de overdaar maar als ik eenmaal bezig ben is er geen stoppen meer aan...Tongsmiley

Orange County -

Na de Carbagebin genaamd LA was het best fijn aan te komen in Newport OC. Een heerlijk idylisch dorpje recht aan een erg mooi strand.
Kelly, het meisje uit Santa Cruz, had helaas haar afspraak met ons gecancelled omdat ze vergeten was dat ze daadwerkelijk wat te doen had bij haar familie, en ze kwam al zo weinig thuis. Haar ouders waren net terug van een wereldreis en ze zou haar broer op gaan zoeken in rehab. De keerzijde van het drugsgebruik hier lijkt me.
Het maakte ons niet heel veel uit want we vermaakten ons wel met een gekregen bodyboard en de rust van dit kleine dorpje aan het strand. Dan maar vervroegd Rachel bellen. Geen gehoor, sms-je, geen antwoord. Zou jammer zijn maar vooralsnog vermaakten we ons prima en hadden we immers toch een afspraak in Longbeach die avond. We zouden daar namelijk Karel van KGO Radio ontmoeten.
Deze flamboyante nicht hoorden we op de radio tekeer gaan tegen alles wat Republikeins was, toen we door de Redwoods reden. Zijn extreem liberale talkradio, op dat moment over smalltownvalues in Amerika, vermaakte ons enorm en Thijs wilde hem maar wat graag spreken voor een interview. Gelukkig bleek hij hiertoe bereid.

Eerst nog maar een sms-je naar Rachel, we hadden namelijk nog geen idee waar we die avond zouden crashen. De parkeerplaats van de Wallmart is altijd een optie maar tot nu toe hadden we die kunnen ontwijken en dat wilden we eigenlijk wel zo houden.
Toen ik terugkwam uit de oceaan, waar ik tot de ontdekking was gekomen dat bodyboarden, of boogieboarden zoals het hier heet, me behoorlijk goed lag en de golven gigantisch waren, hadden we eindelijk antwoord. Ze zat op school en zou ons bellen zodra ze pauze had.
Om 7 uur deelde ze vol enthousiamse mee dat we uiteraard nog steeds meer dan welkom waren. ‘I’m gonna ask you a questIon, and you don’t have to answer it…’, zei Thijs, ‘but is there a possibility that we can sleep at your place?’. Ballsy move maar nIet anders dan verwacht zei ze dat er uiteraard een bank en een bed voor ons klaar zouden staan. Nice! Ze moest zelf nog wel studeren voor een test de volgende dag maar we waren meer dan welkom. Ik vroeg me alleen af om welk bed het dan zou gaan...

Na een goed avondmaal kwamen we aan bij Karel, die een studio in zijn achtertuin had. Bij binnenkomst bleek de nicht nog nichteriger dan we dachten en stond zijn huis vol met kitscherige prullaria en een bijna wandbreed aquarium. Precies de smaak die je zou verwachten van zo’n gast. We dronken thee en wijn en hij overlaadde ons direct met verhalen over zijn persoon. Overal hingen foto’s van hem met sterren en achter elk item stak een bijzonder verhaal, in vrijwel alle gevallen had dat te maken met celebrityvrienden, hij was oa beste vrienden met de zangeres van SNAP, of zijn aan AIDS overleden partner.
Nog een half uur voor zijn show en hij vond het cool dat we er waren. Hij begon zelf al goed op dreef te raken dus al ratelend deelde hij mee dat hij nog even aan de vaporizer ging hangen. No worries, dit was in ‘zijn land’ namelijk gewoon legaal. ‘Welk land is dat dan?’, vroegen we hem. ‘Amerika, alleen dan met een prescription voor wiet’, was zijn antwoord.
Een nicht met een doktersvoorschrift voor wiet...Thijs en ik keken elkaar begrijpend aan. Uiteraard konden we zijn vaporizer niet wijgeren dus zaten we in zijn speciale wietruimte ook aan de gevaporeerde balonnen. ‘Nu niet weer balls-out...’, dacht ik nog, maar wist dat het daar eigenlijk al te laat voor was. Hij bood ons een slaapplek aan en we beseften dat ook dat een bijzondere nacht kon worden. Gelukkig hadden wij al andere plannen.

Inmiddels was ik redelijk resistent geworden dus voelde ik me buitengewoon relaxed. Nog 5 minuten voordat hij 3 uur lang live zou gaan. We waren erg benieuwd. Als we nog iets wilden weten moesten we dat nu vragen want zodra hij begint, is er geen stoppen meer aan. En dat bleek.
Als een bijzonder getalenteerde wervelwind stond hij zijn bellers te woord en voerde ellenlange monologen in zijn draagbare microfoon. Hij was namelijk zo hyper gedurende de show dat hij wel rond moest blijven lopen om niet totaal oververhit te raken.
Een fenomeen dat vooral graag over zichzelf sprak en elke vraag of opmerking naar zijn eigen werkelijkheid wist te buigen. Een vakman en bijzonder mens. ‘Die komt er wel’, grapten we toen we hem gedag hadden gezegd en weer op weg naar de auto waren. Op naar Rachel.

Aan de telefoon vertelde ze dat we moesten bellen op het moment dat we er bijna waren. Dan kon ze ons helpen met het hek. ´Een huis met een hek..? Dat kon maar 2 dingen betekenen’, zeiden we.
Het GPS-systeem verraarde al voortijdig dat ze in een gated-comunnity bleek te wonen. ‘ In een gated community op jezelf...lijkt me sterk’, dacht ik nog.
Het hek stond open en ze stond ons voor haar prachtige huisje op te wachten. Ze zag er beeldschoon uit, nog veel mooier dan we ons herinnerden en waren op slag nog verliefder. Een knuffel alsof we elkaar al jaren kenden leidde ons haar huisje in. Daar zat haar zusje aan tafel en stond moeders in de keuken. Ik was er al op voor bereidt dus het maakte me weinig uit. Daadwerkelijk iets noemenswaardigs om mee thuis te komen zal alleen lastiger worden maar dat is eigenlijk alleen maar voordelig. ‘Hoef ik me daar in ieder geval niet druk om te maken’, zei ik maar tegen mezelf.

Zo zaten Thijs en ik ineens met de vrouwen van de familie aan tafel het hoogste woord te voeren. Ze smulden van onze verhalen en we waren ‘so funny’ Us guys crackte ze up...mooi. Zij zonden het leuk en wij vonden het prima. Zo vaak slaap je ook weer niet in een gated community van Orange County.
Ze vertelden over de tennisbaan, de fitnessruimte, het zwembad en de jacuzzi. ‘Een jacuzzi...?’, was het enige wat Thijs en ik hoorden...we keken elkaar opnieuw begrijpend aan.

Rachel moest die nacht door studeren voor haar test maar de dag erna stond ze volledig tot onze beschikking. De avond erna zouden we gaan drinken dus het was meteen beslecht dat we hier een tweede nacht zouden blijven.
Wij sliepen op de banken terwijl Rachel aan de tafel zat te studeren. Het voelde totaal niet vreemd, al voelde dat een beetje raar. Ik sliep dan ook bijzonder licht en keek af en toe over de rand van de bank om te kijken of ze er nog zat..ze keek dan lachend op.

’s Ochtends was het huis al veel te vroeg in rep en roer en na een leuk gesprek en een goed ontbijt doken we maar de jakuzzi in. Normaal ga je er bijna voor op vakantie en nu hadden we met zijn 2-en een relaxed zwembad en prachtige jakuzzi voor onszelf.
De dag die volgde was prima. Op aanraden van moeder gingen we naar Huntington Beach. De plek waar de jongelui heen gaan en de surfers uithangen. Met mijn boogieboard was ik beter dan de rest alleen de surfers heersten. We wachtten eigenlijk alleen op Rachel. Eindelijk zouden we met haar kunnen chillen en dat deden we.
Nadat het op het strand af aan het koelen was leek het haar een goed plan drank te halen en de jakuzzi in te duiken. Niets in ons vond dat we dat niet moesten doen dus al snel lagen we met zelfgemaakte White-Russians in de onwaarschijnlijk hete badkuip. De kleine mexicaanse bleek een kwart Indiaans, ze had in een ritueel ook een Indiaanse naam gekregen. Haar zusje. Jessica, die er eerder een beetje Schots uit zag, had zich ook bij ons gevoegd dus met zijn 4-en hingen we heel de avond in het zwembad en de jakuzzi.
Later op de avond werden we nog door Rachel meegenomen naar de enige bar in de buurt, Jasper’s B... bar, de meest paupere en troosteloze tent ooit. Zo’n bar die deel is van een winkelcentrum, maar dat maakte ons niet veel uit. We spraken over het leven, reizen, het doden van zwarte beren en politiek. Ze bleek zowaar ooit een beer dood te hebben geschoten en op McCain te stemmen. Zelfs dat konden we haar nog vergeven..ze woont immers in the OC en Karel had ons daar al eerder voor gewaarschuwd: ‘We all know who California’s going to vote for...exept for the fucking OC...white Republican rascists...’. We dronken bier met Jagermeisters en sliepen die nacht als een os. Al was de ‘are you boys in America just to sleep!’, ons om half 10 nog veel te vroeg.

Voor ons was de tijd eindelijk aan gebroken om de Pacific te laten voor wat het was en het binnenland in te trekken. Een stevig ontbijt en wat tips voor de desert, een haast verdrietig afscheid en we waren op weg naar de desert. Geen idee wat we daar aan zouden gaan treffen maar dat maakte het alleen maar mooi.

Salvation Mountain/ Slab City -

We bedachten ond onderweg dat we wilden gaan kijken bij Slab City. We hadden al een tijd geleden gelezen over deze verborgen stad in de woestijn waar mensen wonen die buiten de maatschappij willen staan. Na ‘Into the Wild’ is dit beeld enigszins geromantiseerd en daar baalden we bijna van, dalijk is het overladen met touristen...beseffende dat we in weze zelf volledig tot deze categorie behoorden, al vonden we stiekum van niet.

De eerste stop was de Salton Sea waar we ons kamp op wilden slaan. Dit onwaarschijnlijk zoute meer is ooit onstaan toen de Colorado River gigantisch buiten zijn oever trad en het water daar heen is gesluisd om nooit meer weg te gaan.
Omdat er in dit gebied he-le-maal niets te doen is heeft iemand ooit het dappere plan gehad dit meer om te toveren tot de Amerikaanse versie van de Riviera. Enrom veel geld en een mislukt project later zie je nu nog steeds de overblijfselen van wat eigenlijk een tourist trap had moet en worden. Dat maakt het aangezicht daar extra treurig en vandaar des te cooler eens te zien. De eens als WC’s bedoelde hokken waren nu overgenomen door enorme kolonies vogels en tevens target voor mensen die met shotguns.

Een nacht midden op een open vlakte waar we heerlijk bovenop de bus naar de sterren keken, bier dronken en gitaar speelden terwijl de Midnight Ghosts (de kilometers lange treinen) op de achtergrond langs denderden. Hetgeen ons echter wel meteen opviel was dat iedereen ons gewaarschuwd had voor de enorme kou ’s nachts in de desert, wij hadden zelfs een extra deken gekocht, en het in ieder geval hier de gehele nacht bijzonder heet was gebleven. Relaxed voor in de avond maar ’s nachts is wat koelte best fijn.
Door naar Nilan in het zuiden van de Salton Sea. Gelukkig maar een klein eindje rijden dus we kwamen er op het heetst van de dag aan. Dit dorpje ligt vlakbij Slab City en was, zoals verwacht, piepklein en erg uitgestorven. Precies waar we op hoopten dus eerst maar een koffie en wat eten in een van de twee tentjes.
Daar raakten we in gesprek met een oude man die momenteel ook op de slabs woonde. Hij vertelde ons waar we het moesten vinden en we zeiden hem gedag.

In de verte doemde Salvation Mountain al op. Het onwaarschijnlijke project van Lennard Knight die hier in 24 jaar tijd een berg heeft omgetoverd tot kunstwerk voor God en de mensen.
Daar aangekomen leek het zowaar alsof we een film..in dit geval wederom ‘Into the Wild’ binnen liepen. We waren de enigen daar en al was het eigenlijk te heet om te lopen waren we meteen bijzonder onder de indruk, dit was nog veel indrukwekkender als we dachten. In een soort van uit strobalen en klei gebouwde grotten liepen we ons te vergapen toen we uit een van de ruimten een oude man hoorde roepen.
Hij kwam ons tegemoet met een brede lach en wij wisten voor het eerst zeker dat de man uit de film daadwerkelijk de echte Lennard was. ‘Well helloooo!’, ‘Oh boy, I’m so thrilled you boys are here..oh boy!’. En zo begon hij meteen te vertellen over de berg en alle aandacht die hij nu over heel de wereld krijgt en hoe enorm thrilled hij daarmee is. Wat een lieve man.
Zo’n 40 jaar geleden besefte hij in een soort visioen dat hij een zondaar was en vroeg hij God in zijn hart te komen en hem te helpen. Dit hielp want dat gevoel heeft hij nooit meer losgelaten. Vanaf dat moment was zijn missie om de wereld te laten zien dat je geen kerken en slap gelul nodig hebt om liefde van God te krijgen. Het enige wat je daarvoor moet doen is om vergiffenis vragen en God in je hart uitnodigen, dat werkt altijd. Ik vroeg me af of het bij mij ooit zover zou komen.
Lennard kocht een luchtballon met daarop ‘God is Love’ en vloog ermee over het land. De ballon storte neer en de plek waar nu Salvation Mountain is. Hij heeft daar geduerende 15 jaar geprobeerd de ballon te maken maar dit is nooit meer gelukt. Toen zei hij tegen God dat hij in een weekje een klein sumbool van zijn liefde zou maken en 24 jaar later en ruw geschat 200.000 gallon verf is zijn Salvation Mountain nog steeds niet af en is hij vooral door internet nu wereldberoemd. Lennard vond het allemaal prachtig.
Nadat we op aandringen van hem de ‘Yellow Brick Road’, die ons over de top van de berg leidde, hadden veroverd en ik me gered begon te voelen zeiden we hem gedag en kregen als kado ieder een puzzel en een dvd. Vet! Door naar de Slabs.

Het bord verwelkomde ons met een ‘the only free place in the US’. Op een ongelooflijk dor en snikheet terrein stonden her en der groepjes RV’s, Caravans en andere teringzooi. We zijn er!
Slab City is de enige plek in Amerika waar zo’n grote groep mensen gedoogd en gratis samen woont. De betonnen slabs, overblijfselen van wat eerst een militair terrein was, dienen nu als uitvluchtsoort en schuilplaats voor mensen die niet mee willen doen aan de maatschappij.

In Nilan hadden we al begrepen dat er in de winter wel tot zo’n 7000 mensen wonen maar we het nu moesten doen met een paar 100. Ik had al het gevoel dat ik hier niet een prachtig 16-jarig meisje zou ontmoeten om verliefd op te worden maar de werkelijkheid bleek nog ranziger dan we gedacht hadden.
We namen maar een afslag waar de OASIS club stond aangegeven. Misschien kunnen we hier duidelijkheid krijgen of iig wat drinken en uit de zon vluchten. De club was ‘closed for the season’ maar we werden wel meteen verwelkomd door een vies uitziende man die zich voorstelde als Mike Bright. Hij nodigde ons uit in zijn kampje onder een boom en daar begon het besef in treden dat het wel eens een vreemd verblijf zou kunnen worden. Zijn gezelschap bestond uit een aggresief uitziende magere junk en een autistische randdebiel. ‘Dit kan nog gezellig worden..’, dacht ik bij mezelf, al gebood de eerlijkheid me te bedenken dat ze wel bijzonder vriendelijk waren en het me eigenlijk ook wel weer intrigeerde.
We kregen bier van Mike en de puurpijp ging rond. ‘Motherfakkers, daar gaan we weer...’ dacht ik. 12 uur in de ochtend en we zitten aan het bier en de puurpijp tussen debielen in een zon die zo’n 45C aangaf. We praatten wat en Mike bleek eigenlijk wel een bijzonder grappig en gevat figuur. Hij was niet allen de Mayor, hij was de King en de Emperor van Slab City. ‘He sets the standard by which others are being judged..’, zei hij lachend. Tevens was hij de grootste alcoholist van het stel.

Hij vertelde verhalen over the Slabs en wat voor impact de film op deze plek had. Want ondanks hij ons vroeg de plek wel een beetje geheim te houden vonden ze het maar wat vet dat ze in de film geweest zijn. De voltallige crew had er maanden gestaan en als figuranten waren ze allemaal erg goed gecompenseerd. Veel van hen hadden ook een klein rolletje gehad maar de meesten hadden de film niet gehaald. Hij vertelde verhalen over de echte karakters achter de peronen uit de film, hij kende de meeste namelijk erg goed.
Toen hij foto’s ging halen en een liedje wilde laten horen waren de junk en de autist gelukkig weggegaan en kwam James aanzetten. Een grote man met grijze baard en dikke buik. Meteen een bijzonder relaxte kerel en leuk gezelschap. Hij vertelde mee en Mike lied zijn zelf geschreven en gezongen liedje horen wat nu als soundtrack diende voor de docu ‘Below Sealevel’ van een Italiaanse regisseur die in Venice juist een prijs had opgepikt. Ze waren allemaal best trots.

Thijs en ik waren korte tijd members van de Oasis Club en we leerden alles over het wel en wee op de slabs. De rivaliteit tussen de verschillende clubs, de unieke verhalen die eenieder vertelden en uiteenlopende redenen van hun verblijf in deze little hidden desert city. Aan iedereen stelde hij ons lachend voor als ‘these kids are from Mexico or some place...’. Mike had al in 4 continenten in de bak gezeten, vooral tijdens zijn tijd bij de marine, en stond op het punt daar een 5de bij te voegen toen hij voor de zoveelste keer gepakt werd voor drunk driving. Hij moest kiezen: of hij stopt met drinken, of hij stopt met autorijden. Stoppen met drinken was voor hem geen optie dus stopte hij maar met autorijden en daarmee tevens met de maatschappij en trok hij naar de slabs.
Het was voor het overgrote deel van de mensen hier niet een last resort maar een bewuste keuze. James had er ooit over gehoord en toen besloten dat dit zijn plek zou moeten zijn. Het heeft hem 35 jaar gekost hier te komen maar ook hij was hier gelukkig.

Zij speelden scrabble in het clubhuis en ik speelde wat liedjes. Alles draaide hier om muziek en hun hoogtepunt van de week was ook het ‘Saturday Night Concert’ in de Range. Voor Mike was het duidelijk. Wij moesten en zouden minstens tot zondag blijven en zaterdagavond het podium opgaan. Mike had het helemaal bedacht. Hij kon de nieuwe kids uit ‘Mexico or something’ introduceren en iedereen had weer wat andere liedjes te horen dan diegene die ze hier elke zaterdag spelen. ‘And you will do whatever the fuck I tell ya to..’ zei hij dan lachend.
’s Avonds tijdens een gigantisch kampvuur en gesprekken over vanalles besefte ik me ineens dat dit de Dharma Bums waren waar Kerouac het in zijn boek over heeft. Dit zijn de Zen Lunatics! Toen ik dat tegen James vertelde lachte hij en besefte ik dat ik gelijk had. Zijn antwoord was: ‘Zen is only not the best word....in scrabble...’ ‘But lunatics is...’, was mijn antwoord.

Het viel ons best zwaar Bright Mike en James te moeten teleurstellen. Dus met zoveelste doos bier vertelden we hen dat we de zaterdag niet zouden gaan halen. Mijn vakantie loopt immers op zijn eind en er is nog een hoop te doen voor Las Vegas. Ze speelden voor de camera nog 1 keer vol overgave het slabcity anthem: ‘Some may even say that it’s pretty...some others say that it’s a slack. But this is our little hidden desert city. We like it here, and we ain’t going back!’
Het was heet, het was ranzig en de meeste mensen behoorlijk bizar. Maar ik beloofde Mike dat ik nog eens terug zou keren in de winter als het weer beter is en er meer mensen zijn. Dan zou ik het podium doen schudden. Hij had genoten van ons gezelschap en al toeterend reden we weg naar de Colorado River.
_________________
Happy Charter Club-member No 2
kobuz
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 29 Sep 2008 12:19 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

vette vette vette shit!
Witnie
Junior Addict

Bericht Geplaatst: 29 Sep 2008 16:39 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Dennums schreef:


Sorry voor de overdaar maar als ik eenmaal bezig ben is er geen stoppen meer aan...Tongsmiley


Leuk, zou iets mee moeten doen....
Witnie
Junior Addict

Bericht Geplaatst: 29 Sep 2008 16:39 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Dennums schreef:


Sorry voor de overdaar maar als ik eenmaal bezig ben is er geen stoppen meer aan...Tongsmiley


Leuk, zou iets mee moeten doen....
Witnie
Junior Addict

Bericht Geplaatst: 29 Sep 2008 16:39 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Dennums schreef:


Sorry voor de overdaar maar als ik eenmaal bezig ben is er geen stoppen meer aan...Tongsmiley


Leuk, zou iets mee moeten doen....
Witnie
Junior Addict

Bericht Geplaatst: 29 Sep 2008 16:39 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Dennums schreef:


Sorry voor de overdaar maar als ik eenmaal bezig ben is er geen stoppen meer aan...Tongsmiley


Leuk, zou iets mee moeten doen....
Roalt
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 29 Sep 2008 16:53 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Hey Danny, leuk verhaald idd, zou je iets mee moeten doen zat ik te denken. Maar serieus, echt vette shit hoor, zowel de belevenissen als de manier van beschrijven. Smiley
Michel
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 29 Sep 2008 21:14 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Dennums schreef:
Daar aangekomen leek het zowaar alsof we een film..in dit geval wederom ‘Into the Wild’ binnen liepen. We waren de enigen daar en al was het eigenlijk te heet om te lopen waren we meteen bijzonder onder de indruk, dit was nog veel indrukwekkender als we dachten.


Hoe vet is dat! Die film is ook meesterlijk! Ben benieuwd naar de foto's.
_________________
www.michelwijdemans.nl - Multimedia and Graphic Design

prins geert
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 30 Sep 2008 08:39 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Quote:
En ohja Geert: ik ben vrijdag 3 oktober weer thuis dus kan het weekend meteen door in Nederland!


Hoe laat ben je weer in nederland, en ben je dan al direct partyklaar?
_________________
"ik heb niks tegen bossche kinnetjes, één van mijn beste vrienden heeft er een!"
the television will not be revolutionized
prins geert
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 30 Sep 2008 08:40 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

-
_________________
"ik heb niks tegen bossche kinnetjes, één van mijn beste vrienden heeft er een!"
the television will not be revolutionized
Robert-Jan
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 30 Sep 2008 12:52 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

als jullie nu eens gezellig 4 oktober naar Haarlem komen, zien jullie mij ook eens een keer spelen, krijgen jullie een biertje van me!
_________________
Robert "mastermind" Jan visit http://www.myspace.com/durworhirnigerokt
jasper
Addict

Bericht Geplaatst: 30 Sep 2008 13:57 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

vette shit Danny, goed verhaal.

Ben ook echt benieuwd naar de foto's
_________________
het voordeel van pessimisme is dat het altijd mee valt.
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 01 Okt 2008 02:11 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

In Vegas zijn we uiteindelijk midden op de strip beland, in het Impterial Palace. Wat we besparen aan dit aan de spotgoedkope hotel, geven we wel weer uit aan drank.. (Of titty-bars..)

Maar op zich werken die free drinks ook wel. We spelen de slots constant. (Tons of slots in Las Vegas...) Dollartje erin, geniepig wachten tot er gratis drank aankomt, en weer verder banjeren door de hysterische slot-alleys.

We hebben ons twee weken voorbereid op een teleurstelling in Vegas, en dus trekken we het nog prima. Het is een kermis. Het is een trigger om psychotisch te worden. Het is plat. En mainstream. En de mensen zijn fucking lelijk.

Maar dat hadden we redelijk verwacht. Dus trekken we het wel.

Dalijk weer een dollartje in een slut, en dan kunnen we er wel weer tegenaan. Nu nog steeds teringgaar van gisteren.
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Xurk
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 01 Okt 2008 05:09 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Thijs R. schreef:
Dalijk weer een dollartje in een slut

lachen

Verder: goede tactiek Knipoog
_________________
Hey Jerry Springer? You can keep the guitar... now get the hell off of my stage" - Billie Joe Armstrong, HMH 12-01-2005
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 05 Okt 2008 13:37 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Danny zit inmiddels alweer in Nederland, maar zijn verhaal was nog niet af. Om in ieder geval het vakantiegedeelte van mijn trip waardig af te sluiten, hier het einde van Thijs en Danny do America…


We wisten opnieuw niet wat we konden verwachten toen we vanaf Slab City de woestijn inreden, maar al snel bleek dat we getrakteerd zouden worden op meer eye-candy. De dorre, harde woestijn veranderde in een stel zandduinen die je alleen uit de film kent. Ze werden gevolgd door de meest Western-achtige prairies met cactussen, rood zand en wegen die van de ene bobbel op de andere doken.Langzaam werd het steeds groener, en wisten we dat we in de buurt van de Colorado River kwamen.

Na wat zoekwerk vonden we het meest idyllische plekje van deze drie weken. Aan het einde van een zandweg bleek een strandje aan de rivier. Een vuurronde zon zag hoe Danny en ik elkaar opnieuw begrijpend aankeken. Binnen twee minuten dobberden we in het water.

De survivaltocht die toen volgde, kan je hier lezen: http://www.interaddict.org/thijs/wordpress/?p=26

Het was dus een enerverende nacht, met al die beesten.. Het moest maar meteen op papier, dus Danny en ik gingen aan het tikken. Uiteindelijk wenden we aan de omgevingsgeluiden, en werden we na uren kampvuur 's ochtends wakker in een felwitte zon van 35 graden.

Heel de ochtend moe liggen dobberen in de rivier, tot we op een gegeven moment honger kregen en ons realiseerden dat al ons eten op was. We moesten dus gedwongen de weg op. Redelijk balen, maar de weg naar Vegas was nog lang.

Dat verplichte vertrek, de onduidelijke bestemming, de zinderende zon in combinatie met een kapotte airco, de knagende honger en het moordende slaaptekort maakten de rit zoals u begrijpt erg gezellig.

Rampspoed
De hele vakantie hadden we al het idee dat het lot ons bijzonder goed gezind was. Het leek wel alsof we al weken een engeltje op onze schouder hadden. Maar op die dag leek het engeltje een winterslaap te houden. Het landschap was spectaculair, maar een geschikte locatie om ons kamp op te slaan hadden we nog niet gevonden en de zon zakte al. Zou het ons nog lukken om wederom een exclusief plekje te scoren aan een meer?

Niet echt…

Het meer bleek een natuurgebied, en daardoor onbereikbaar voor auto's. In een camping hadden we geen zin, en dus waagden we ons toch maar eens op een zandpad dat we eerder zagen. "No campfires", wist een bord ons te vertellen. Dammit... Dan maar achter een heuvel parkeren, zodat de politie ons niet kon zien vanaf de weg. Alleen nog even de auto strategisch neerzetten, en dan heerlijk een ijskoude fles wodka killen die we bij ons hadden.

Vier uur, 375 dollar en een belletje naar 911 later, hadden we het eens van dichtbij mogen meemaken hoe het is om vast te zitten los woestijnzand. Al ons gegraaf was zinloos gebleken. Met elke poging mijn busje los te krijgen, groeven we ons nog dieper in.

Ons wildexperiment eindigde daar. Uiteindelijk hebben we naast een fucking Taco Bell geslapen tussen de truckers. Die wodka hadden we toen wel verdiend, en verder wil ik het er niet meer over hebben.

Lake Mead
De volgende ochtend zo snel mogelijk naar Lake Mead gepeerd, wat vlak naast Las Vegas ligt. Een camping opgereden en meteen gaan zwemmen.

Het bleek aan het water alleen zo fucking onmenselijk heet, een graadje of 42 zonder schaduw, dat we om 15.30 maar besloten weer terug te gaan naar onze campingspot. Het lot begon ons weer gezind te zijn toen een tourbus een enorme berg hout had achtergelaten. Bovendien zagen we die dude met die snor van American Chopper rijden. Vanaf 16.00 uur dus alleen maar wodka gezopen, een krat pils gekilld, en gekeken met hoeveel exotische Amerikaanse softdrinks je wodka kan mengen. Door alle foto's van de vakantie heengegaan, en het nog eens over het leven, de trip en het aanstaande bezoek in Vegas gehad.

We werden allebei onbedoeld wakker onder die sterrenhemel die ons al dagen had achtervolgd. We bleken allebei in slaap te zijn gevallen op de bankjes van onze picknicktafel.

Omdat we toch op tien minuten rijden van de Hoover ("excuse me, is this a god-") Dam waren, deden we die de volgende ochtend toch maar. Op zich best een interessant ding, maar inmiddels een verschrikkelijk toeristisch monster. Dikke, lelijke mensen sjokten stupide over de dam, die volstond met geforceerde Amerikaanse historie. De sfeer was vergelijkbaar met die bij het Vrijheidsbeeld en het Empire State Building, maar nu dan in een stikhete canyon op de grens van Nevada en Arizona. Jammer, want op zich is die dam qua bouwwerk een stuk interessanter dan die andere bouwwerken.

Slots en sluts
Dan maar Vegas. We hadden ons drie weken voorbereid op de waanzinnige platheid, leegheid en over-the-top commercie van deze stad. We verbleven in het Imperial Palace, een pauperhotel midden op de Strip. Eindeloze gokautomaten met Amerikaanse oudjes erachter. Heerlijk treurig.

Kreeg je hier werkelijk gratis drank als je aan het gokken was, zoals het ons was beloofd? Niet echt, maar goedkoop was het wel. We liepen Caesars Palace in en stopten een dollar in een gokautomaat. Binnen een paar minuten stond er een serveerster achter ons. Drankjes? Yes please! Paar minuutjes later d'r een dollartje toestoppen, en klaar. 2 Dollar voor een biertje, niet slecht in Vegas.

Zo zijn we de hele avond doorgekomen. Dollartje in de automaat, dollartje voor de serveerster. Uiteindelijk stapten we over op wodka, white russians, baileys, gin-tonics en wat al niet meer. Onze lust naar drank zorgde er wel voor dat we nauwelijks in bars of clubs kwamen. We gingen voornamelijk casino-in, casino-uit, op zoek naar serveersters en penny-slots. Ons op die manier laveloos gezopen tot we gaar en moe waren, en Vegas verder maar een kutstad vonden.

We liepen nog maar net terug naar het hotel, toen we werden verrast door een schlemiel van 21. Of we naar een stripclub wilden? Eigenlijk niet, maar wij zijn altijd in voor een onverwachte plottwist. Gratis drank zegtie, lage entreekosten d'rbij, en we worden gebracht in een 'party-van'. Eén grote sketchy bedoening, maar zolang we ons geld in de pocket houden, dachten we, is er nog niet veel aan de hand…

Een ritje in de glitterende party-limo later betaalden we entree, vastbesloten om slechts gratis wat drank te scoren en 'm snel weer te nokken. Helaas liepen we 'Lexy' meteen tegen het lijf, en al snel waren we een paar tientjes lichter. Dammit! Uiteindelijk toch er aardig wat geld doorheen geblaft daar. Gelukkig nog wat 'gratis' drank gescoord (je moet altijd fooi blijven geven, kutland), en we troostten ons met het feit dat die bar waarschijnlijk in lange tijd niet zulk slecht betalende klanten als ons heeft gehad. Helaas voor Lexy, die ik voornamelijk probeerde te overtuigen dat ze haar studie voor tandartsassistente weer op moest pakken.

In ons eigen hotel nog een laatste wodka gescoord via een penny-slot, en toen naar bed. Ik kan me van dat einde niet eens meer iets herinneren.

Gaar
GodjezustyfusTERING naar de kk de volgende dag. Man-o-man. Maar o zo blij dat het ons voor het eerst gelukt was om ongezond lang uit te slapen. De klok schitterde 14:30u. Op zoek naar eten op die klotestrip. Nergens iets normaals te vinden, terwijl we hongerig langs de casino's strompelen. De avond valt. Nog steeds naar de klote, maar toch maar weer een dollartje in een slut en een white russian scoren.

Hoog tijd om een potje poker te gaan spelen, en met lichtelijk herstelde kracht naar de Old Strip (Freemont Street) gegaan.

Ze hebben geprobeerd het helemaal op te knappen, maar het heeft nu meer iets weg van een winkelcentrum in Amsterdam Slotervaart. De weg ernaartoe is een stuk authentieker, en fantastisch lelijk: Kapot neon, lelijke stripclubs, lege barren en vervallen Wedding Chapels. Heerlijk!

Ook op de Old Strip lukte het ons niet om een normaal potje poker te vinden. Dus maar wéér een dollartje in een slot... Nu begon het ons wel een beetje de keel uit te komen, die fucking dollars, de hele tijd toch je geld verliezen en het geniepig gluren naar een serveerster voor een drankje. Dan maar eens roulette proberen op de kwartjestafel. En dat ging behoorlijk goed! Het aloude systeem van je verlies inzetten in de volgende ronde maakte een winst van een paar tientjes. Best nice, en dat maakte de kosten van de striptent ook wat dragelijker.

Toch weer laat geworden. We gingen naar bed en wisten dat de allerlaatste dag voor de deur stond.

Fuck it all
Die middag was niet zo interessant. Voornamelijk besteed aan de conclusie dat Vegas, en vooral de Strip, "eens en nooit meer" waren. Ons ook wederom verbaasd over de ellenlange rijen Mexicanen die je kaartje van escorts in je handen douwen, terwijl ze de kaartjes op een debiele manier op elkaar klappen. (Zie foto)

Op straat nog van een doorgesnoven propper (de coke hing nog onderaan z'n neus) gehoord over LAX, een club in het eigendom van Christina Aguillera. Had al eerder gelezen dat dat zo'n beetje de hipste club in Vegas moest zijn, en ik vond dat we die dan maar eens moesten checken. We kwamen er gedurende de dag langs en maakten een oppervlakkig babbeltje met de dude bij de deur. Dat bleek genoeg voor een plaatsje op de gastenlijst. (Anders 30 ballen entree…)

Ook al wisten dat ik Danny de volgende ochtend naar het vliegveld moest brengen, toch enigszins klaar voor de avond toen we om 21.00u een pokertoernooi voor 45 dollar gingen spelen. Danny wilde het heel graag, en het had mij vier dagen gekost om te accepteren dat ik het ondanks die prijs ook wel wilde.

Begin ging heel slecht: Kutkaarten en stomme fouten.

Toen ik redelijk snel nog maar de helft van mijn chips overhad, realiseerde ik me dat ik een drankronde had gemist. De serveerster riep 'cocktails' terwijl mijn biertje nog bijna helemaal vol was! Dat kon ik niet laten gebeuren en dus dacht ik: Fuck it, dan zet ik het maar op 'n zuipen in plaats van dat kutpoker. Cocktails? Yes please!

M'n spel rekken om gratis te kunnen blijven drinken lukte aardig. Ik deed voornamelijk helemaal niks. Er vlogen mensen om ons heen uit en op een gegeven moment was er zelfs al pauze. Op de WC realiseerde ik me dat ik inmiddels goed lazarus was van die Baileys en White Russians…

Terug bij de tafel was ik inmiddels zo de weg kwijt dat ik op een gegeven moment maar all-in ging. Een Full House tot m'n verbazing en ik verdubbelde. Nice, maar onverwacht. En zonder er eigenlijk veel voor te doen zat ik opeens aan de finaletafel, met Danny naast me. Het klopte voor geen meter, want ik wist niet eens meer wat boven en onder was. Maar opeens bleek ik nog maar 1 speler weg te zijn van een prijs van 130 ballen…!

Ik probeerde het nog even, maar helaas. Uiteindelijk met betere kaarten eruitgevlogen, en de drie overgebleven spelers maakten een deal voor 200 ballen. Echt heel jammer op het laatste moment, maar ik snapte niet eens hoe ik zo ver had kunnen komen.

Dan maar naar die club LAX. We dachten dat WIJ redelijk bezopen waren toen we er aankwamen, maar in vergelijking met het security-personeel daar leken wij nuchter. Die slicke, ultra-hippe club bleek voornamelijk te bestaan uit zones, waarbinnen je vooral een hoop NIET mocht. Zo had je een gedeelte van de dansvloer dat was afgezet voor de VIPs, en dan bovenin ruimte voor de VIPS++, of zoiets. (Nóg iets Vipper dan de vorige). Die lijnen liepen recht door die club heen. Daartussenin waren een hoop lege plekken, terwijl de dansvloer stampvol stond.

Danny en ik gingen even in zo'n lege ruimte staan, maar dat mocht niet. Was een soort loopzone of zoiets. Dan maar tegen de muur aanleunen. Mag niet. Een meisje naast ons ploft op een tafeltje. Drie knippers van een zaklamp doen haar weer opstaan. Zul je altijd zien: De hipste clubs zijn over het algemeen ook de kutste clubs.

Met wat peperduur bier en tequila het einde van de trip gevierd, en een tijdje de dansvloer opgegaan. Was best wel leuk met wat mensen daar, maar na een kleine twee uur was het toch mooi geweest.

Dus dacht ik: Fakkit! Als we dan toch naar huis gaan, kunnen we d'r maar net zo goed uitgeflikkerd worden. (Is weer een leuk verhaal voor de lezers thuis, dacht ik.) Dus ik zette mijn zeer flashy blauwe zonnebril op, en binnen een paar seconden flitste er een zaklamp door de donkere glazen. Mooi, het werkt, dacht ik… Zonnebrillen mochten namelijk niet binnen.Tikje op m'n schouder, en een donkere stem beveelt me m'n shades af te zetten.

Heerlijk: Als volwassene weer eens schaamteloos puberaal te kunnen zijn. Beetje zinloos discussiëren met die gast, en hem mededelen dat ik een fashion statement maak en dat ik altijd de urge heb om mezelf te presenteren. Binnen een minuutje was het gepiept, en werd ik m'n kraag gegrepen en richting de deur geduwd. Ik kon Danny tevreden een knipoog toewerpen, maar de teleurstelling kwam snel. Ik werd overgedragen aan een veel te aardige security-dude die geenszins van plan was me uit Christina Aguillera d'r club te gooien. Dammit!

Een wekker drie uur later rukt ons uit een diepe slaap. Half psychotisch zie ik mezelf nog Danny wegbrengen naar het vliegveld en een laatste knuffel geven. Ook nog iets met m'n deur die ik er bijna afreed.

Drie uur later rukt mijn telefoon me opnieuw uit een helse slaap. Hij geeft me nog drie minuten om uit te checken. Mijn bed is omgeven door kleren, troep en kaartjes van escortgirls. Ik kijk naar links en het bed naast me is leeg.

Ik wrijf in m'n ogen, en staar het felle daglicht in.
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 05 Okt 2008 13:47 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Danny droomt richting gouden bergen.


Karel, de flamboyante, ubergaye talk show host.


De Jacuzzi in Orange County. Inclusief Thijs, Rachel, Danny en Jessica.


We worden wakker in de zon in de woestijn aan de Salton Sea. Er is daar niks.


Met Leonard en Salvation Mountain op de foto. "Oh boy I'm so excited to see you!"


De bums in Slab City spelen Scrabble. Mike rijdt rond op zijn bierkoeler. Meesterlijk.


We want to be a bum as well..


Aan de Colorado River was het warm...


Het is blijkbaar verkiezingstijd.


Hooverdam is zo awesome, zeg ik. Fuck it all, zegt Danny.


(Foto's van onze tijd in Vegas zijn er niet. Ik heb er nog wel een paar gemaakt toen Danny vertrokken was.)
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Dennums
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 05 Okt 2008 18:32 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Vette shit. Het kontrast hier thuis is iig groot! Kou en regen...bah! Al heeft zo'n regenachtige zondag met wat vrienden ook wel wat.

Ben wel benieuwd wat je nu eigenlijk gedaan hebt toen ik weg was. Multimillion dollar villa? Heb je de roulette-truuk nog een dag volgehouden?
_________________
Happy Charter Club-member No 2
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 05 Okt 2008 19:44 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Ik heb volslagen naar de tering aan het zwembad gezeten bij dat Hostel. Wist dat die avond dat debat was, en toen al mijn kracht verzameld en maar eens de Obama-campaign gebeld of er nog debate-parties waren.

Die waren er, waaronder bij een halve celebretuuurr. Die woonde in dat enorme huis, en was blijkbaar al lang op zoek naar nieuwe mensen. Lang zitten kleppen met hem en nog wat anderen.

Toen ik terugkwam een Amerikaan en een Franse Australier geintroduceerd tot de pennysluts en roulette gespeeld. Ging minder goed dan eerst. Maakte wat foutjes (Als alleen verlies inzetten, dat schiet niet op.) Dus maar een tientje winst.

De volgende dag dat kernwapentestmuseum bezocht met die Franse Australier, en hem afgezet voor Paris. (Moest van mij Smiley) Eindelijk die duo penotti verstuurd, taco gevreten en in 1x naar Phoenix gepeerd. Wel lijp, wist niet dat ik het in me had.
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Pim
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 06 Okt 2008 02:08 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Ik heb net Into the Wild gezien, n.a.v. deze topic, dus wel vet om die foto's te zien!

En las vegas klinkt zo een beetje suf, maar gokkasten zijn nou eenmaal suf.. er is daar toch wel meer te doen?Smiley kun je daar niet gruwelijk vet tot diep in de nacht uitgaan enzo?? Zo'n club NAX klinkt idd niet echt als een goede bestemming.
_________________
 
Thijs R.
Senior Addict

Bericht Geplaatst: 06 Okt 2008 03:15 Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Reageer met quote

Je kan er 24/7 bier drinken, maar dan zit je voornamelijk alleen aan de bar met uitzicht op oudjes achter de slots.

Clubs gaan ook rond 4 a 5 uur dicht, maar dat is alleen op zaterdag. De dagen dat wij er waren, waren ze om 2.00u al uitgestorven.

Bovendien betaal je in die clubs 5 a 8 dollar voor een flesje Bud Light, of 12 dollar voor een tequila. Dat ontneemt je wel de lust om balls-out te gaan...
_________________
Tony Eveready is known for a scene in which he inserts his testicles into a woman's rectum. He then proceeds to have vaginal intercourse with her whilst groaning, "Nuts in the ass; dick in the pussy!"
Plaats nieuw bericht   Plaats reactie
Berichten van afgelopen:   

Ga naar:  
Tijden zijn in GMT + 1 uur
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls